Με Χριστουγεννιάτικη Διάθεση

Τα Χριστούγεννα έρχονται.... Η αγαπημένη μου γιορτή, από μικρή με μάγευαν τα Χριστούγεννα, το δέντρο που στολίζαμε οικογενειακά, τα κάλαντα που ξυπνούσαμε από τα χαράματα και γυρνούσαμε όλες τις γειτονιές με ένα τρίγωνο στο χέρι. Τα δώρα κάτω από το δέντρο από τον Άγιο Βασίλη, τα οικογενειακά μαζώματα γύρω από το τραπέζι, οι χιονάνθρωποι και όλα τα παιχνίδια στα χιόνια.

Και τα χρόνια πέρασαν και πολλά από αυτά σταμάτησαν, κ η μαγεία σιγά σιγά ξεφτίσε.

Μια αθεράπευτα ρομαντική ψυχή σαν εμένα όμως ποτέ δεν αφήνει την μαγεία να χαθεί.

Συνεχίζω να σιγοτραγουδάω χριστουγεννιάτικα τραγούδια και να ζαλίζω όλους τους γύρο μου για να κάνουμε όλες τις "χριστουγεννιάτικες συνήθειες". 

Και δεν θέλω μελαγχολίες ούτε ψυχαναγκαστικά ΠΡΕΠΕΙ που μας αγχώνουν να είμαστε χαρούμενοι αυτή την εποχή. Απλά κάντε αυτά που σας αρέσουν, αυτά που σας κάνουν να νοιώθετε παιδιά, περάστε λίγο χρόνο με αυτούς που αγαπάτε. 

Η ζωή έχει γίνει πολύ κυνική, ας την πασπαλίσουμε με λίγη χρυσόσκονη μια φορά το χρόνο τουλάχιστον. Μας αξίζει.

Τα φιλιά μου...

ΣΑΝ ΝΑΥΑΓΟΣ

Θα σου γλιστρήσει από τα χέρια άλλη μια μέρα
θα τις μετράς και θα'ναι οι μισές
θα βλέπεις θάλασσα και θα΄σαι σε μια ξέρα
μόνο τα κύματα θα ακούς και τις φωνές

Κάνει στην άκρη ο καιρός να σε χωρέσει
μια αυταπάτη οι επιλογές
έχεις αφήσει το ταξίδι σου στη μέση
για το χατίρι σου αλλάζουν οι εποχές

Κρύβεις ακόμα μια φορά το πρόσωπό σου
μακάρι να'τανε τα πάντα αλλιώς
μακάρι να'ταν να περνούσε το δικό σου
νιώθεις χαμένος,αλλά είσαι ζωντανός

Σαν ναυαγός που ονειρεύεται καράβια
κρατώντας τη φωτιά του ζωντανή
ψάχνεις ακόμα στον ορίζοντα σημάδια
που θα σε φέρουν πάλι πίσω στη ζωή

Χάνεις αυτό που σου'χει τύχει για να ζήσεις
είναι το σήμερα,αίμα ζεστό
ένα τσιγάρο σου'χει μείνει να καπνίσεις
δεν έχει αλλού,δεν έχει αλλιώς,μόνο εδώ

Το κλεμμένο Φθινόπωρο

Πρωινό Σαββάτου.  Άρωμα ζεστού καφέ, ερωτικός... και στο γραφείο με φωνάζουν όλες οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, που δεν καταλαβαίνουν ότι είναι Σάββατο και μου υπενθυμίζουν ότι πρέπει να οργανωθώ.
Αλλά όλη αυτή η καλοκαιρινή, ακόμα, ατμόσφαιρα που υπάρχει δεν με αφήνει να οργανώσω το οτιδήποτε. Με αποσυντονίζει.

Σου έλειψε το φθινόπωρο; Εμένα πολύ. Νοιώθω σαν να μου έχουν κλέψει κάτι πολύτιμο που αγαπώ πολύ. Την αγαπημένη μου εποχή.

Την βροχή, την μυρωδιά αυτής της εποχής, τα χρώματα την ρομαντικότητα της, ακόμα και την γλυκιά μελαγχωλία που την έχω ανάγκη γιατί βοηθάει να αποφορτιστώ από τους έντονους ρυθμούς που έχω τις άλλες εποχές.

Εάν αναζητάς και εσύ παντού δείγματα από λίγο φθινοπωρινό mood θα προσπαθήσω να μας βάλω λίγο στο κλίμα, με την ευχή ότι σύντομα θα φοράμε τις γαλότσες μας και θα τσαλαβουτάμε σε λακούβες με νερά ( η υπέρτατη στιγμή ευτυχίας για μένα )!!!

Και επιστρέφω στις δουλειές μου.... τα φιλιά μου!!!

ποια μοναξιά

“Θα σου πω ποια μοναξιά με τρομάζει περισσότερο,

εκείνη που την νιώθεις μέσα στο πλήθος…

γιατί κανείς δεν ακούει τα λόγια σου,

δεν μετράει τους παλμούς της καρδιάς σου,

δεν απλώνει το χέρι να πιάσει το δικό σου…

απλά βαδίζει δίπλα σου και πολλές φορές σε σπρώχνει για να περάσει… 

σε σπρώχνει για να περάσει…”

Γιάννης Ρίτσος

Το καλοκαίρι έφυγε....

Καλό μήνα! Το καλοκαίρι τελείωσε επίσημα...(γιατί ανεπίσημα δεν τελειώνει ποτέ! )

Ήρθε το φθινόπωρο,  η αγαπημένη μου εποχή, αγαπώ τα πρωτοβρόχια, την μυρωδιά της ατμόσφαιρας μετά την βροχή, να περπατάω πάνω σε πεσμένα φύλλα, να βουτάω μέσα στις λακούβες με νερά, να περπατάω στην βροχή, να χουχουλιάζω τα σαββατοκύριακα μέσα στις κουβέρτες βλέποντας ταινίες, να μαζευόμαστε και να πίνουμε ζεστό καφέ.  Χμμμμ, μάλλον την έχω την ψιλομελαγχολία (και χοντρό μη σου πω!) μέσα μου!

Τον Σεπτέμβρη είναι ο μήνας που κάνω νέα ξεκινήματα, νέα σχέδια (που δεν θα τηρήσω σχεδόν κανένα), οργανώνομαι (εδώ βγαίνει η Παρθένος από μέσα μου), νέα όνειρα! 

Και επειδή ίσως σε μελαγχόλησα, δεν θα σου δείξω φωτογραφίες από το Φθινόπωρο , αλλά από το καλοκαίρι μου, που τα είχε όλα, έρωτα, ταξίδια, ξενύχτια, ποτά, γέλια, χορό, βουτιές, εκπλήξεις... Είμαι γεμάτη από εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, ήχους, αναμνήσεις που θα κουβαλάω μαζί μου όλο τον χειμώνα που έρχεται, και θα μου δίνουν ενέργεια για να ανταπεξέλθω σε όλες τις δυσκολίες που θα έρθουν. Γιατί ότι και να γίνει πάντα θα έχουμε το καλοκαίρι.... Οπότε χαμογέλα και ξεκίνα να βγάζεις τις ζακετούλες από την ντουλάπα!!! 

Τα φιλιά μου.....

Χαμογελάστε είναι μεταδοτικό!

"Δεν σταματάς να χαμογελάς επειδή μεγαλώνεις.
Μεγαλώνεις επειδή σταματάς να χαμογελάς"
Γραμμένο σε κάποιον τοίχο με έκανε να χαμογελάσω ...
Μην σταματήσεις ποτέ να γελάς.
Να γελάς δυνατά, με πάθος, με την ψυχή σου και να μην άσε τους άλλους να σε κοιτάνε περίεργα, να στραβοκοπιούνται,
Αναρωτιούνται γιατί εσύ χαμογελάς ακόμη όταν αυτοί εχουν ξεχάσει τον τρόπο.

Τα φιλιά μου...

Λαχταρώ – Ερωτικό Ποίημα Sarah Kane

Θεσσαλονίκη ώρα 00:14 , εγώ στην πιο ερωτική πόλη της Ελλάδας με την πιο ερωτική μου διάθεση θέλω να απλά να αποτυπώσω το παρακάτω ποίημα με τα από τα πιο ωραία λόγια που έχω διαβάσει.... 

 "Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου.
Και να σου κάνω τα ψώνια σου, και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,
Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,
Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,
Και να σου δίνω τα ρούχα μου, και να σου λέω πόσο μ’ αρέσουν τα παπούτσια σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,
Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,
Και να σου φιλάω τα πόδια σου,
Και να σου κρατάω το χέρι σου,
Και να βγαίνουμε για φαγητό, και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,
Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου, και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,
Και να γελάω με την παράνοια σου,
Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς,και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,
και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι,
και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,
Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,
Και να σ’ αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,
Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,
Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,
Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ’ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.
Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.
Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,
Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,
Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,
Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,
Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,
Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,
Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,
Και να παρακαλάω να σ’ ήξερα μια ζωή.
Και ν’ ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,
Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,
Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,
Και τόνα σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,
Και να σ’ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,
Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,
Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,
Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,
Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,
Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,
Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,
Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,
Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,
Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,
Και ν’ αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ’ το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,
Και ν’ αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,
Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ’ αγαπούσε,
Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,
Και να σ’ αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,
Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,
Και να μη σ’ αφήνω να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,
Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω,
Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι,
Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,
Και να θέλω ότι θέλεις,
Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,
Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,
Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο
Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω
Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,
Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ’ ζωή σου,
Και να ξεχνάω ποιος είμαι,
Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,
Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο
Τον ακάθεκτο
Τον ακατάλυτο
Τον ακατάσβεστο
Τον μεταρσιωτικό
Τον ψυχαναλυτικό
Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,
ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ"