"Η ζωή μια φόρα σου δίνετε... άπαξ που λένε...."

Κάποιοι άνθρωποι παλεύουν κάθε μέρα με τον θάνατο θέλουν να ζήσουν, κρέμεται η ζωή τους από μια κλωστή και όμως ζούνε την κάθε μέρα  και κάποιοι δίνουν τέλος σε αυτήν... πόσο άδικο είναι αυτό!!

Σαν να σου έχουν κάνει δώρο ένα αυτοκίνητο και εσύ αντί να μπεις και να το οδηγήσεις κάθεσαι το κοιτάς από έξω και κλαις γιατί δεν προχωράει.
Μην εγκαταλείπετε, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και συγκινήσεις αρκεί να αφεθείτε και να επιτρέψετε να σας ταξιδέψει!!

Τα φιλιά μου....

Καλή χρονιά

Καλή χρονιά είπαμε... δεν είπαμε!!

Ξέρω ξέρω είμαι απαράδεκτη που χάθηκα αλλά μου πήρε λίγο περισσότερο να επανέλθω από τις γιορτές!

Αλλά επανήλθα!

Καταρχήν να ευχηθώ καλή χρονιά σε όλους μας. Δημιουργική, ευτυχισμένη, με υγεία και περισσότερη ανθρωπιά!

Λίστα για την νέα χρονιά κάνατε,  λίστα με τους νέους στόχους ντε! Το καλύτερό μου να κάνω λίστες και κάθε τέλος του χρόνου να σβήνω όσα πραγματοποίησα από την προηγούμενη λίστα και το 2012 το λέω με υπερηφάνια ότι έσβησα σχεδόν όλα όσα είχα στην λίστα!

Αυτό με ζόρισε για την νέα λίστα γιατί πρέπει να θέσω νέους στόχους πιο δύσκολους!

Αλλά έτσι πρέπει να είναι η ζωή, πρέπει να εξελισσόμαστε και να προχωράμε να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι περιλαμβάνει ταξίδια, βιβλία, μουσικές, ποίηση, ονειρα...

Τα φιλιά μου...

Με Χριστουγεννιάτικη Διάθεση

Τα Χριστούγεννα έρχονται.... Η αγαπημένη μου γιορτή, από μικρή με μάγευαν τα Χριστούγεννα, το δέντρο που στολίζαμε οικογενειακά, τα κάλαντα που ξυπνούσαμε από τα χαράματα και γυρνούσαμε όλες τις γειτονιές με ένα τρίγωνο στο χέρι. Τα δώρα κάτω από το δέντρο από τον Άγιο Βασίλη, τα οικογενειακά μαζώματα γύρω από το τραπέζι, οι χιονάνθρωποι και όλα τα παιχνίδια στα χιόνια.

Και τα χρόνια πέρασαν και πολλά από αυτά σταμάτησαν, κ η μαγεία σιγά σιγά ξεφτίσε.

Μια αθεράπευτα ρομαντική ψυχή σαν εμένα όμως ποτέ δεν αφήνει την μαγεία να χαθεί.

Συνεχίζω να σιγοτραγουδάω χριστουγεννιάτικα τραγούδια και να ζαλίζω όλους τους γύρο μου για να κάνουμε όλες τις "χριστουγεννιάτικες συνήθειες". 

Και δεν θέλω μελαγχολίες ούτε ψυχαναγκαστικά ΠΡΕΠΕΙ που μας αγχώνουν να είμαστε χαρούμενοι αυτή την εποχή. Απλά κάντε αυτά που σας αρέσουν, αυτά που σας κάνουν να νοιώθετε παιδιά, περάστε λίγο χρόνο με αυτούς που αγαπάτε. 

Η ζωή έχει γίνει πολύ κυνική, ας την πασπαλίσουμε με λίγη χρυσόσκονη μια φορά το χρόνο τουλάχιστον. Μας αξίζει.

Τα φιλιά μου...

ΣΑΝ ΝΑΥΑΓΟΣ

Θα σου γλιστρήσει από τα χέρια άλλη μια μέρα
θα τις μετράς και θα'ναι οι μισές
θα βλέπεις θάλασσα και θα΄σαι σε μια ξέρα
μόνο τα κύματα θα ακούς και τις φωνές

Κάνει στην άκρη ο καιρός να σε χωρέσει
μια αυταπάτη οι επιλογές
έχεις αφήσει το ταξίδι σου στη μέση
για το χατίρι σου αλλάζουν οι εποχές

Κρύβεις ακόμα μια φορά το πρόσωπό σου
μακάρι να'τανε τα πάντα αλλιώς
μακάρι να'ταν να περνούσε το δικό σου
νιώθεις χαμένος,αλλά είσαι ζωντανός

Σαν ναυαγός που ονειρεύεται καράβια
κρατώντας τη φωτιά του ζωντανή
ψάχνεις ακόμα στον ορίζοντα σημάδια
που θα σε φέρουν πάλι πίσω στη ζωή

Χάνεις αυτό που σου'χει τύχει για να ζήσεις
είναι το σήμερα,αίμα ζεστό
ένα τσιγάρο σου'χει μείνει να καπνίσεις
δεν έχει αλλού,δεν έχει αλλιώς,μόνο εδώ

Το κλεμμένο Φθινόπωρο

Πρωινό Σαββάτου.  Άρωμα ζεστού καφέ, ερωτικός... και στο γραφείο με φωνάζουν όλες οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, που δεν καταλαβαίνουν ότι είναι Σάββατο και μου υπενθυμίζουν ότι πρέπει να οργανωθώ.
Αλλά όλη αυτή η καλοκαιρινή, ακόμα, ατμόσφαιρα που υπάρχει δεν με αφήνει να οργανώσω το οτιδήποτε. Με αποσυντονίζει.

Σου έλειψε το φθινόπωρο; Εμένα πολύ. Νοιώθω σαν να μου έχουν κλέψει κάτι πολύτιμο που αγαπώ πολύ. Την αγαπημένη μου εποχή.

Την βροχή, την μυρωδιά αυτής της εποχής, τα χρώματα την ρομαντικότητα της, ακόμα και την γλυκιά μελαγχωλία που την έχω ανάγκη γιατί βοηθάει να αποφορτιστώ από τους έντονους ρυθμούς που έχω τις άλλες εποχές.

Εάν αναζητάς και εσύ παντού δείγματα από λίγο φθινοπωρινό mood θα προσπαθήσω να μας βάλω λίγο στο κλίμα, με την ευχή ότι σύντομα θα φοράμε τις γαλότσες μας και θα τσαλαβουτάμε σε λακούβες με νερά ( η υπέρτατη στιγμή ευτυχίας για μένα )!!!

Και επιστρέφω στις δουλειές μου.... τα φιλιά μου!!!

ποια μοναξιά

“Θα σου πω ποια μοναξιά με τρομάζει περισσότερο,

εκείνη που την νιώθεις μέσα στο πλήθος…

γιατί κανείς δεν ακούει τα λόγια σου,

δεν μετράει τους παλμούς της καρδιάς σου,

δεν απλώνει το χέρι να πιάσει το δικό σου…

απλά βαδίζει δίπλα σου και πολλές φορές σε σπρώχνει για να περάσει… 

σε σπρώχνει για να περάσει…”

Γιάννης Ρίτσος

Το καλοκαίρι έφυγε....

Καλό μήνα! Το καλοκαίρι τελείωσε επίσημα...(γιατί ανεπίσημα δεν τελειώνει ποτέ! )

Ήρθε το φθινόπωρο,  η αγαπημένη μου εποχή, αγαπώ τα πρωτοβρόχια, την μυρωδιά της ατμόσφαιρας μετά την βροχή, να περπατάω πάνω σε πεσμένα φύλλα, να βουτάω μέσα στις λακούβες με νερά, να περπατάω στην βροχή, να χουχουλιάζω τα σαββατοκύριακα μέσα στις κουβέρτες βλέποντας ταινίες, να μαζευόμαστε και να πίνουμε ζεστό καφέ.  Χμμμμ, μάλλον την έχω την ψιλομελαγχολία (και χοντρό μη σου πω!) μέσα μου!

Τον Σεπτέμβρη είναι ο μήνας που κάνω νέα ξεκινήματα, νέα σχέδια (που δεν θα τηρήσω σχεδόν κανένα), οργανώνομαι (εδώ βγαίνει η Παρθένος από μέσα μου), νέα όνειρα! 

Και επειδή ίσως σε μελαγχόλησα, δεν θα σου δείξω φωτογραφίες από το Φθινόπωρο , αλλά από το καλοκαίρι μου, που τα είχε όλα, έρωτα, ταξίδια, ξενύχτια, ποτά, γέλια, χορό, βουτιές, εκπλήξεις... Είμαι γεμάτη από εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, ήχους, αναμνήσεις που θα κουβαλάω μαζί μου όλο τον χειμώνα που έρχεται, και θα μου δίνουν ενέργεια για να ανταπεξέλθω σε όλες τις δυσκολίες που θα έρθουν. Γιατί ότι και να γίνει πάντα θα έχουμε το καλοκαίρι.... Οπότε χαμογέλα και ξεκίνα να βγάζεις τις ζακετούλες από την ντουλάπα!!! 

Τα φιλιά μου.....