Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

TEDX THESSALONIKI 2015

Το Σαββάτο που μας πέρασε είχα την χαρά να παρευρεθώ  στο Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, όπου έλαβε μέρος το TEDxThessaloniki.



Τι είναι το TEDxThessaloniki?


Στο TEDxThessaloniki, όπως και στα TEDx σε όλο τον κόσμο, συγκεντρώνονται άνθρωποι που έχουν να πουν μια ιστορία, την δική τους ιστορία.
Έχουν κάτι να μοιραστούν, κάτι που θα σε κάνουν να δεις τα πράγματα με άλλο μάτι, θα σε εμπνεύσουν, θα σε γεμίσουν αισιοδοξία και θα σε προβληματίσουν έτσι ώστε να σε παροτρύνουν να ακολουθήσεις και εσύ το δικό σου πάθος.
Σε κάνουν να ονειρεύεσαι ότι μπορείς και εσύ να ανέβεις πάνω στην σκηνή και να περιγράψει το κατόρθωμα σου, ένα κατόρθωμα που κάνει λίγο καλύτερο τον κόσμο που ζούμε, που χαρίζει θετική ενέργεια, που δημιουργεί χαμόγελα!!


Ήταν μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις, γέλια, γνωριμίες, πολλά δώρα, χορό και τραγούδι. Και στο τέλος μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση στον εαυτό σου ότι θα προσπαθήσεις περισσότερο γι αυτά που αξίζουν στην ζωή σου.



Τις ομιλίες μπορείς να τις δεις και online στο youTube, και μπορείς να δεις και από παλιότερα Tedx.

Του χρόνου πάλι!!!
Τα φιλιά μου....

Κυριακή 1 Μαρτίου 2015

Εσύ φόρεσες τον "μάρτη" σου

Kαλό μας μήνα!!!! Τι και αν ο Μάρτιος μας υποδέχτηκε με βροχές είναι επίσημο πλέον ότι ο χειμώνας φεύγει και η άνοιξη έρχεται. Και εμείς φορέσαμε τον "μάρτη" το βραχιολάκι για να μην μας κάψει ο ήλιος.

Ένα έθιμο με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια μυστήρια.(βλ. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82)


Φόρεσα και εγώ τον "μάρτη" μου, μου το έκανε δώρο η κολλητή μου (δική μας παράδοση που κρατάει χρόνια)! Συνεχίζω να φοράω κάθε χρόνο, είναι ένας τρόπος να κρατάω την παιδικότητά μου, το έχω συνδέσει με τα παιδικά μου χρόνια τις δυο πλεγμένες μεταξύ τους κλωστές που μας έφτιαχνε η γιαγιά και η μαμά μου και που κάθε τέλος του μήνα τις αφήναμε στα δέντρα να έρθουν να τα πάρουν τα χελιδόνια και να μας φέρουν δώρα!! 


Εντάξει δεν περιμένω να μην με κάψει ο ήλιος, δεν λέω ποτέ όχι στο ηλιοκαμένο δέρμα (!!) αλλά όταν η παράδοση παντρεύεται με την μόδα και το στυλ το αποτέλεσμα υπέροχο, και υπάρχουν τόσο τέλεια βραχιόλια "μαρτη" που τα θέλω  να τα φοράω όλα μαζί, όλο τον χρόνο και όχι μόνο τον Μάρτιο.

Εσύ φόρεσες τον "μάρτη" σου; Αν όχι ακόμα προλαβαίνεις να φτιάξεις το δικό σου βραχιόλι ή να πάρεις από τα handmade που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Έχω να σου προτείνω μερικά που ξεχώρισα:

Dridri World jewls

mum's

Ο κύριος Μάτης

Lovely Hand Made


Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015

"Καθαρός άνθρωπος"

Διάλογος με έναν φίλο για κάποιον γνωστό:
"Είναι καθαρός άνθρωπος?" 
"Δηλαδή?" 
"Δηλαδή τον ενδιαφέρει η εξωτερική του εμφάνιση;"
"Τι σημασία έχει αυτό;"
"Πολύ μεγάλη, από την εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου καταλαβαίνεις αν έχει αυτοπεποίθηση, αν νοιάζεται για τον εαυτό του και αν είναι φιλόδοξος και επιθυμεί να πετύχει στην ζωή του, επίσης είναι και δείγμα σεβασμού ως προς τους άλλους!!"  χμ....

Αυτή η συζήτηση με έβαλε σε σκέψεις, είναι τόσο σημαντική λοιπόν η εξωτερική εμφάνιση; Εγώ πάντα έλεγα ότι δεν μένω στην εξωτερική εμφάνιση κάποιου.
Μου αρέσει, φυσικά να προσέχω την δική μου εμφάνιση αλλά δεν έκρινα ποτέ κάποιον από τα ρούχα ή μήπως το έκανα?!

Από τότε λοιπόν έχω κάνει κάποιες παρατηρήσεις και έχω συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα που δεν τα αντιλαμβανόμαστε.  Αρχικά ισχύει ότι η αρχή είναι η ήμισυ του παντός, αν κάποιος σου κάνει καλή εντύπωση από την αρχή είσαι πιο ανοιχτός στο να τον ακούσεις και να τον γνωρίσεις καλύτερα.

Όσο μεγαλώνω (δεν θέλω σχόλια) και στα 3 χρονιά της επαγγελματικής μου ζωής, αντιλαμβάνομαι πως το να δεις κάποιον καλοντυμένο σε επαγγελματικό τομέα κατευθείαν σου εμπνέει μια ασφάλεια και ένα είδος σεβασμού, σε αντίθεση με κάποιον άλλον που δεν είναι και τόσο προσεγμένη η εμφάνιση του και άθελα σου νιώθεις ότι δεν σου γεμίζει το μάτι.
Για να μην παρεξηγηθώ ποτέ δεν μένω στην εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου, ποτέ αυτό δεν ήταν κριτήριο για της προσωπικές μου σχέσεις, και λέγοντας εξωτερική εμφάνιση δεν εννοώ το ακριβό ντύσιμο.

 Όμως το να προσέχει κάποιος την εμφάνιση του, να θέλει να είναι καλοντυμένος, να είναι ωραία συνδυασμένα όλα πάνω του και γενικά να  βλέπεις ότι έχει προσέξει και την τελευταία λεπτομέρεια πάνω του τότε σίγουρα ξέρεις ότι έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο που αγαπάει τον εαυτό του και αυτό εγώ το βάζω στα θετικά.
Επίσης το ότι θέλει να εμφανίζει μια ωραία εικόνα είναι και θέμα σεβασμού στον απέναντι του. Θέλει αυτός που συνομιλεί - κάνει παρέα μαζί του να χαίρεται που βρίσκεται σε εκείνη την θέση. και 'απαιτεί' και ένα είδος σεβασμού στο πρόσωπό του.
Φυσικά δεν μιλάμε για το αψεγάδιαστο, κανείς τέλειος, αλλά το να προσπαθούμε να αγγίξουμε την τελειότητα είναι στόχος της ανθρωπότητας εδώ και πολλούς αιώνες και φυσικά δεν υφίσταται "καθαρός άνθρωπος" χωρίς καθαρή ψυχή, αυτά πάνε πακέτο!!

Τα φιλιά μου....



Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2014

1 Δεκεμβρίου

Καλό μήνα σε όλους!!


Ο τελευταίος μήνας αυτής της χρονιάς, ο μήνας του απολογισμού και των ετοιμασιών για ένα νέο ξεκίνημα.
Αυτός ο μήνας έχει γλυκόπικρη γεύση, από την μία έχουμε τον ενθουσιασμό για την νέα χρονιά, τα Χριστούγεννα, τις ετοιμασίες για τις γιορτές και από την άλλη την μελαγχολία για την χρονιά που φεύγει.
Θυμηθείτε ότι είναι το τελευταίο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου, προσπαθήστε να γράψετε το πιο όμορφο και ενδιαφέρον επίλογο.  
Κάθε πρώτη του χρόνου συνηθίζουμε να γράφουμε τους στόχους της νέας χρονιάς, αναζητήστε τους στόχους που είχατε γράψει για αυτή την χρονιά, διαγράψτε όσα καταφέρατε και ότι δεν κάνατε υπάρχει ακόμα ένας ολόκληρος μήνας για να το πραγματοποιήσετε!! Και αν δεν προλαβαίνετε δεν χάθηκε ο κόσμος υπάρχει πάντα η νέα χρονιά που μπορείτε να το βάλετε σαν νέο στόχο(πόσες φορές δεν το έχουμε κάνει;)!! 


Βάλτε και λίγη, ή καλύτερα μπόλικη, χρυσόσκονη στις μέρες αυτές, βάλτε και κόκκινο του πάθους, και χρυσό της πολυτέλειας και γαλάζιο των παιδικών σας χρόνων, κρύψτε τα μαύρα και τα γκρι.
Βάλτε και μουσική, φορέστε το ομορφότερο χαμόγελό σας και αποχαιρετήστε την χρόνια όπως της αξίζει!! 
Κάντε τον Δεκέμβριο έναν λόγο για να θυμάστε αυτήν την χρονιά σαν μία από τις ωραιότερες και να περιμένετε με αισιοδοξία την νέα που έρχεται!!

Τα φιλιά μου....


Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014

I did it my way


Ο χειμώνας έχει κάνει την εμφάνιση του για τα καλά... Το μουντό τοπίο πλαισιώνεται από μια παροδική μπόρα. Έτσι όπως κυλούν στα κεραμίδια οι σταγόνες της βροχής δημιουργούν τον δικό τους ξεχωριστό ήχο. Οι δρόμοι γεμάτοι φύλλα και η ατμόσφαιρα βαριά. Η μυρωδιά του βρεγμένου  χώματος  θυμίζει απόλυτα την εποχή  αυτή. Άρχισε σιγά σιγά να νυχτώνει και ο καιρός για το μόνο που σε προδιαθέτει είναι για λίγες στιγμές  χαλάρωσης . Το ραδιόφωνο σιγοτραγουδά  FRANK SINATRA  το  "My way ".

"Ποσό καιρό έχω να ακούσω αυτό το τραγούδι;" σκέπτομαι. Δυναμώνω την ένταση  και ταξιδεύω μέσα στους στίχους του τραγουδιού… Θυμάμαι την βράδια που το πρωτοάκουσα. Με γύρισε πολλά χρόνια  πριν, στο σπίτι μιας καλής  φίλης.  Όταν κάτι μας προβλημάτιζε συνηθίζαμε να το συζητάμε όχι απαραίτητα για να βρούμε μια λύση. Αλλά καμία φορά  όταν μοιράζεσαι τις σκέψεις σου με κάποιον άλλον, βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά και πιο αντιμετωπίσιμα από ότι τα έβλεπες πριν.

Έτσι λοιπόν και εκείνο το βράδυ. Ανάμεσα στα αστεία ,στα γέλια  ,αρχίσαμε να μιλάμε για ένα θέμα που με προβλημάτιζε πολύ εκείνη την περίοδο. Η  κουβέντα κράτησε αρκετή ώρα και  αφού δεν είχε μείνει τίποτα άλλο να πούμε περί του θέματος  μου λέει : "Θέλεις να ακούσεις το αγαπημένο μου τραγούδι;" γεμίζοντας  κρασί τα ποτήρια μας... Δέχτηκα όλο περιέργεια. Όταν τελείωσε  το τραγούδι είχα ήδη καταλάβει τι εννοούσε  η φίλη μου... Οι αποφάσεις για την ζωή μας πρέπει να είναι δικιές μας και να υλοποιούνται με τον τρόπο που εμείς επιλέγουμε.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους ερωτηματικά ,προβληματισμούς, άγχη, στενοχώριες και περιμένουν έναν δικό τους άνθρωπο να τους δώσει μια λύση, μια απάντηση σε όλα αυτά που τους απασχολούν. Ουσιαστικά εκείνη την στιγμή ζητούν από το άτομο αυτό να βγάλει από την δύσκολη θέση  κάτι που είναι αδύνατον να γίνει.

Ένας άνθρωπος του φιλικού η οικογενειακού μας περιβάλλοντος μπορεί να μας ακούσει με ενδιαφέρον, να μας συμβουλέψει , να μας στηρίξει  στις αποφάσεις που θα πάρουμε αλλά όχι να δώσει αυτός το τέλος στα κακώς κείμενα της δικιά μας ζωής. Εδώ τίθεται το ερώτημα ποιος είναι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά που μας βαραίνουν; H απάντηση κρύβεται μέσα μας. Ο εαυτός μας  θα μας πει ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος για να αποβάλουμε ανθρώπους και καταστάσεις. Κάποιοι διαλέγουν την σιωπή , την απομάκρυνση και άλλοι πάλι προτιμούν  να εξωτερικεύουν αυτό που τους ενοχλεί.



Συμπέρασμα  μόνο εμείς πραγματικά ξέρουμε τον ιδανικό τρόπο , τον δικό μας τρόπο για να ανταπεξέλθουμε  στις τυχόν δυσκολίες που θα παρουσιαστούν. Αρκεί  βεβαία να έχουμε εντοπίσει πιο είναι αληθινά το πρόβλημα γιατί αλλιώς οποιαδήποτε τρόπος προσέγγισης δεν θα οδηγήσει πουθενά….

Η βροχή έχει δυναμώσει αρκετά... το γάβγισμα του σκυλού μου με βγάζει από τον ειρμό των σκέψεων μου. Η ώρα είναι περασμένη... η μελωδία της βροχής είναι νομίζω το καλύτερο νανούρισμα...Τα βλέφαρα μου κλείνουν και μια σκέψη μου περνά από το μυαλό πριν αποκοιμηθώ... "Τελικα... και αύριο... και πάντα  με τον τρόπο μου θα παλεύω τα θηρία μέσα μου... μέχρι να τα νικήσω..."
                                                                    DIAMOND…




Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

ΥΜΝΟΣ ( Ή ΟΧΙ ) ΣΤΗΝ ‘’ΚΑΠΑΤΣΑ’’ ΓΥΝΑΙΚΑ!!!

Από την Ανδριάνα Αποστολοπούλου.

ΟΡΟΣ:

Ποια είναι η ‘καπάτσα’ γυναίκα? Αυτή που πετυχαίνει αυτό που θέλει… Προσοχή στα ‘’! Μήπως είναι κάτι περισσότερο?  Ας το ψάξουμε  λίγο πιο προσεχτικά.. Θα εστιάσουμε στην γυναίκα και όλα αυτά που μπορεί να κάνει, να πει, να σχεδιάσει για να καταφέρει αυτό που θέλει. Προσοχή δεν αναφερόμαστε σε μια γυναίκα δημιουργική, με πείσμα, που διεκδικεί αυτά που της αξίζουν. Αυτή η περίπτωση είναι άξια θαυμασμού και προφανές παράδειγμα προς μίμηση. Θα αναφερθούμε στην γυναίκα που ζει και πορεύεται με πλάνο!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ:


Τις περισσότερες φορές είναι όμορφες, γλυκές, με μια υποτιθέμενη αθωότητα που υιοθετείται  μόνο κατά παραγγελία. Προσαρμόζονται εύκολα σε κάθε είδους καταστάσεις, είναι κοινωνικές και ιδιαίτερα έξυπνες. Δεν φοβούνται το άλλο φύλλο, είναι επιλεκτικές και συνοδεύονται από στρατό υποστήριξης. Μια ‘καπάτσα’ γυναίκα έχει συνήθως μια ‘καπάτσα’ μητέρα . Μια  μητέρα η οποία ανεξάρτητα αν πέρασε εύκολα ή δύσκολα στην ζωή της , δεν είναι διατεθειμένη να αφήσει την κόρη της στο έλεος της μοίρας . Είναι αυτή που θα αφιερώσει την ζωή της να φτιάξει έναν κοινωνικό κύκλο από εύπορους υποψήφιους γαμπρούς για το σπλάχνο της . Αν δεν είναι εύποροι, θα είναι κάτι περισσότερο από κοινωνικά αποδεκτοί ή τουλάχιστον με προοπτικές για υψηλή κοινωνική θέση. Βέβαια αυτά πηγαίνουν, σχεδόν πάντα, μαζί. Αν εσείς ανήκετε στην κατηγορία των γυναικών που η μητέρα σας ,  σας έλεγε  "Να βρεις ένα καλό παιδί να σε αγαπάει." θα καταλάβετε αμέσως την διαφορά. Η ‘καπάτσα’ γυναίκα δέχεται συμβουλές ερωτικής και συναισθηματικής διαχείρισης των πραγμάτων από πολύ μικρή. Είναι η μητέρα της που θα την οδηγήσει με τέχνη και πονηριά πώς να πλησιάσει  και να σαγηνεύσει τον στόχο. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται  συγκαλυμμένα φυσικά, αλλά όχι απαρατήρητα από το έμπειρο μάτι, ποτέ όμως από του ενδιαφερόμενου. Στον υπόλοιπο στρατό ανήκουν οι φίλες. Δεν αναφερόμαστε στην αληθινή, ανιδιοτελή φιλία αλλά για μια φιλία προς επίτευξη στόχου, μια ανταλλαγή αναγκών. Οι φιλίες αυτές εξυπηρετούν τη διεύρυνση των κοινωνικών σχέσεων. Άλλωστε ο πιο φυσικός, αξεπέραστος και πιο ανώδυνος τρόπος  γνωριμίας για τα ζευγάρια είναι η κοινή παρέα. Η έννοια της  παρέα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι λίγο ευρύτερη από το σύνηθες. Οι φίλες οφείλουν να την στηρίζουν, να την ακολουθούν ως εκεί που θέλει αυτή φυσικά, ίσως ακόμα και να την θαυμάζουν. Δεν έχουν φιλίες πραγματικές και με διάρκεια και αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι δεν έχουν να δώσουν κάτι παραπάνω ή καλύτερα να πάρουν. Μια ‘καπάτσα’ γυναίκα είναι η Κατίνα από τις Μάγισσες της Σμύρνης, το βιβλίο με την τόσο μεγάλη επιτυχία. Η Κατίνα ήταν μια γυναίκα φτωχή, χωρίς μέλλον, η οποία με την βοήθεια της πονηριάς της, την εμπειρία της μητέρας της κάτω από το πέπλο της μαγείας, έκανε τρεις γάμους πλούσιους  που την ανέβασαν κοινωνικά και έφτασε σε θέση να εξουσιάζει ολόκληρη την Σμύρνη.

ΚΙΝΗΤΡΑ:


Οι γυναίκες ‘καπάτσες’ δεν περιορίζονται μόνο στα νάζια και τα χατίρια που κάνουν όλες οι
γυναίκες . Αυτά είναι τα αποτελέσματα της γυναικείας φύσης. Θέλουν  κάτι παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο ότι καμία γνωστή τους σχέση δεν υστερεί πλούσιου οικονομικού υπόβαθρου. Πόσο συχνά έχετε δει νέα, όμορφα κορίτσια να συνοδεύονται από αρκετά μεγαλύτερους ή όχι και τόσο εμφανίσιμους αλλά ευκατάστατους  κυρίους?? Σπάνια θα έχουν γοητευτεί από την ομορφιά τους , τα νιάτα τους ή τα πραγματικά ειλικρινή μάτια του συντρόφου τους. Είναι τα χρήματα, το κύρος και οι προοπτικές που τους συνοδεύουν. Τα αποκτούν αυτόματα χωρίς να δουλέψουν, να παλέψουν και να κουραστούν για αυτά. Πηγαίνουν πακέτο με μια σχέση που συμφέρει και ας μην τις συγκλονίζει ερωτικά και ας μην χάνουν τα μυαλά τους από τον τυφλό έρωτα. Οι γυναίκες αυτές δεν θα εργαστούν για πολύ. Με ένα μαγικό τρόπο όλα θα έρχονται εύκολα και θα ζουν πραγματικά άνετα ή ακόμα και πλουσιοπάροχα χωρίς να κοπιάσουν. Είναι πλάσματα τυχερά.. Αν ερωτεύονται??? Μάλλον ναι… Αλλά και αυτό έχει ένα αλλά. Δεν θα κυκλοφορήσουν ποτέ δημόσια με κάποιον που δεν θα ανεβάσει τις μετοχές τους. Θα μείνει κρυφό, ίσως να γίνει μια παράλληλη, παράνομη σχέση. Έχουν την δυνατότητα να δαμάζουν τα συναισθήματά τους  και να βάζουν μπροστά την λογική τους. Ίσως και αυτό να είναι και ο λόγος που οι υπόλοιπες γυναίκες τις ζηλεύουν. Ίσως ακόμα επειδή δεν φαίνεται να κοπιάζουν για την τύχη τους.

ΑΝΤΡΕΣ:

Τι γίνεται όμως με τους άντρες? Είναι κάποιοι που καταλαβαίνουν και επιλέγουν αν θα ενδώσουν ή όχι. Είναι και κάποιοι που επιμένουν να εθελοτυφλούν. Νομίζουν ότι αποκτούν τα πάντα, ερωτεύονται και χάνουν οποιαδήποτε  δύναμη αντίστασης. Αυτοί που ξέρουν δρουν και ανάλογα. Οι υπόλοιποι αφήνονται και κλείνουν τα αυτιά σε όλους αυτούς που με μεγάλη ευχαρίστηση φωνάζουν για να ξεμπροστιάσουν το σχέδιο. Στην τελική δεν υπάρχει ούτε σχέδιο ούτε πλάνη. Εθελούσια επιλέγουν και είναι καλοί γνώστες των επιλογών τους και των συνεπειών αυτών. Αν βέβαια ανήκετε στην κατηγορία των αντρών-αναγνωστών και πιστεύετε ότι είστε ικανοί να κάνετε μια ‘καπάτσα’ γυναίκα να σας ερωτευτεί πραγματικά για αυτό που είστε και όχι για αυτό που αντιπροσωπεύετε, λάβετε υπόψη σας ότι και η Κατίνα έναν άντρα ερωτεύτηκε. Ήταν ο τρίτος της σύζυγος και στο τέλος η μόνη γιατρειά στον παράφορο έρωτά της και στον παραλογισμό της προδοσίας της  ήταν να τον σκοτώσει…

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ….

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014

Happy Birthday to me!!

13 Σεπτεμβρίου 2014.... Ετών 27!!

Η μαμά μου ονειρεύεται ότι επιτέλους θα παντρευτώ και θα κάνω παιδιά. Ο μπαμπάς μου ονειρεύεται ότι θα μπω στο δημόσιο (κατάλοιπα της εποχής του !!!) εγώ πάλι ονειρεύομαι το επόμενο ταξιδάκι στην Ευρώπη!!

Ωραία λοιπόν φίλοι μου... γίναμε 27!!! Who cares??? I Don't!!!!! Περίμενα να περάσω πολύ δραματικά τα φετινά μου γενέθλια (γνωστή drama queen!) με κρίση, κλάματα (δενθελωναμεγαλωσωαλλοοο) και μια ψιλό(χοντρό) κατάθλιψη (ξέρω ότι οι μεγαλύτεροι γελάτε μαζί μου!), αλλά ξημέρωσε αυτή η μέρα και εγώ δεν αισθάνομαι τίποτα από όλα τα παραπάνω.

Τα πράγματα ότι είναι απλά, η ηλικία είναι ένα νούμερο, σημασία δεν έχει πόσα χρόνια μετράς σε αυτή την γη αλλά πως τα ζεις αυτά τα χρόνια... εγώ ξέρω 60ηδες που ζουν σαν 20ηδες με τρομερή ενέργεια, διάθεση και δημιουργικότητα και 20ηδες που ζουν σαν 80ηδες!

Εγώ έχω διαλέξει να ζήσω, να συλλέγω εμπειρίες μου από τα χρόνια... και συνεχίζω με περισσότερα λάθη (και πάθη) στο ενεργητικό μου άρα σοφότερη!!

Τι έχω μάθει μέχρι τώρα?
'Έμαθα να σέβομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου (το δουλεύω τουλάχιστον),
Έμαθα να αντιμετωπίζω καταστάσεις και ότι οι δυσκολίες έρχονται όχι γιατί το σύμπαν έχει προσωπικά μαζί σου αλλά για να σου δείξει ότι είσαι αρκετά δυνατός για να καταφέρεις το οτιδήποτε.
Επίσης ξέρω τώρα πια πως δεν είναι κακό να θέλεις να μείνεις κάποιες φορές μόνη χωρίς να μιλάς σε κανέναν, και να περνάς και τέλεια, καθώς επίσης δεν είναι κακό να κλαις, είναι ένας τρόπος εκτόνωσης,
Έμαθα όμως και πως είναι να έχεις δίπλα σου κάποιον που αγαπάς και σε αγαπάει και θέλεις να τον προσέχεις και να τον φροντίζεις γιατί το τον κάνεις ευτυχισμένο γίνεσαι και εσύ ταυτόχρονα.

Σημασία λοιπόν έχει πόσο χρονών είναι η ψυχή μας και αυτό είναι που αντανακλάται στα μάτια και το πρόσωπο μας και δίνει την ηλικία μας την πραγματική!
Βάζω λοιπόν το κόκκινο κραγιόν μου.... τα ωραία μου ρούχα και το χαμόγελό μου και πάω έξω να καλωσορίσω τα νέα όμορφα και δημιουργικά 27 μου χρόνια....

Τα φιλιά μου....