Kρίση των πόσοοοο;

"Όταν ζήτησα από την παρακάτω φίλη να μου γράψει για την δική της κρίση των 27 καταβάθως γνώριζα ότι δεν θα γινόταν ποτέ, όχι γιατί βαριόταν ή δεν ήθελε αλλά γιατί είναι συνεχώς με ένα σάκο στον ώμο και αλωνίζει την Ελλάδα και την Ευρώπη, και όταν δεν τριγυρνάει ασχολείται με τοοοσα πολλά πράγματα που το να βρεις λίγο ελεύθερο χρόνο στο πρόγραμμά της είναι τόσο πιθανόν όσο το να κερδίσεις το joker (εντάξει πάλι υπερβάλλω!! ). Τελικά όμως έκανε την έκπληξη πάλι και (αφού την ζάλισα και λίγο) μου έστειλε το κείμενο. Για μένα αυτό το κορίτσι είναι η αδερφή ψυχή μου, το alter ego μου, το άλλο μου μισό που λένε, είναι η κολλητή που ότι τρέλα έχω βάλει με το μυαλό μου την υπολογίζω πάντα μέσα!!!"

Θέλω να γράψεις και εσύ για την κρίση των 27, μου είπες! κι ας έχουν περάσει δυο μήνες από τότε που τα έκλεισες (δεν περιμέναμε και πιο άμεση ανταπόκριση από σένα, σκέφτηκες σίγουρα από μέσα σου!!!). ούτε να το σκέφτεσαι θα σου πω πιο γρήγορα κι από τον άνεμο! Με το ζόρι τα λέω σιγά μην  τα γράψω κιόλας…
Και για στάσου… την κρίση των πόσοοοο; Θα σου πω…. στα 17 δεν είμαστε ακόμα; Κι αν περνάμε την κρίση των 27 εγώ γιατί νιώθω ότι περνάω δεύτερη εφηβεία; ή καλύτερα γιατί νιώθω ότι περνάω την εφηβεία μου λίγο ετεροχρονισμένα; σε όλα ασυγχρόνιστη αυτό το κορίτσι θα πεις!!!
‘δύσκολο πράγμα η ενηλικίωση!’ μου είχε πει κάποιος κάποτε… όχι αυτή των 18 συνέχισε, μην μπερδεύεσαι! Η ενηλικίωση των 20φεύγα. Με τις υποχρεώσεις, τις ευθύνες, τα θέλω, τα μπορώ, τα δεν μπορώ, τα δεν προλαβαίνω…

Κοίτα που είχε δίκιο λοιπόν! να σαι κάπου στα 20 φεύγα (27 για την ακρίβεια) εκεί από όπου ξεκίνησες ή όπου σου έτυχε, τόσο ίδια και τόσο διαφορετική με το κοριτσάκι των 17!
Ίδια μέρη, ίδιοι φίλοι (αν είσαι τυχερή!!!) αλλά και καινούργιοι να σου θυμίζουν πως ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. Ίδιο σπίτι, ίδιοι άνθρωποι να λες καλημέρα! Όχι πάντα τόσο καλό ή τόσο εύκολο αυτό το ‘ίδιο, κι όμως όχι τόσο ‘ίδιο’ τελικά!
Τώρα έχεις δουλειά, κι αν είσαι τυχερή έχεις την δουλειά που ονειρεύτηκες τότε στα 17 σου τρώγοντας παγωτό με την κολλητή σου καθισμένη στο παγκάκι!!και τότε είσαι και ευτυχισμένη!!!είσαι όμως και αγχωμένη, και προσπαθείς να προσαρμοστείς στις αλλαγές, να αφήσεις πράγματα στο παρελθόν, να τους επιτρέψεις να γίνουν αναμνήσεις και να ονειρευτείς αυτά που θα έρθουν… γιατί είναι ωραίο πράγμα να μην σταματάς να ονειρεύεσαι!!όχι να σχεδιάζεις (μην σου περάσει από το μυαλό ότι θα πετύχει αν το σχεδιάσεις). Μόνο να ονειρεύεσαι όσα θα θελες να ρθουν..στην ζωή σου, στην δουλειά σου, στις ζωές αυτών που αγαπάς και σε αγαπάνε!
Κι όσο κοιτάς πίσω είναι ωραίο πράγμα να βλέπεις ότι πέτυχες έστω και τα μισά από  όσα είχες εκμυστηρευτεί ή σκεφτεί σε εκείνο το παγκάκι που λέγαμε… αλλά κι αν δεν ήρθαν όλα όπως τα θέλησες ήρθαν άλλα, που ούτε καν τα είχες φανταστεί..και είσαι τώρα αυτή που είσαι εξαιτίας τους!!
Και είσαι πάλι εδώ, στο ίδιο παγκάκι με το ίδιο κλασσικό παγωτό μηχανής και την ίδια κολλητή!!!και κάνετε καινούργια όνειρα, έχετε ακόμα την ίδια δίψα για καινούργια πράγματα, νέες εμπειρίες, νέες εξερευνήσεις! (είδες που οι τάσεις φυγής δεν είναι πάντα κακές;; θα σου πω εγώ προσπαθώντας να δικαιολογήσω το ότι δεν βάζω κ… κάτω και είμαι μονίμως με έναν σάκο στον ώμο!)χαχαχα
Δεύτερη εφηβεία ή δεύτερη ευκαιρία για μια νέα αρχή;
Όπως κι αν το πάρεις είναι σίγουρα η στιγμή που πρέπει να ξανά οργανωθείς, να αφήσεις πίσω ότι σου στερεί το χαμόγελο και τα όνειρα, και να εκμεταλλευτείς κάθε ευκαιρία που θα σε κάνει να περάσεις καλά!

Κι είτε ονειρεύεσαι γάμους, παιδιά, σκυλιά, γατιά, είτε ταξίδι στον Αμαζόνιο με την κολλητή σου υποστήριξε το με το ίδιο πάθος που είχες τότε στα 18, όταν ήθελες διακαώς να φύγεις από το σπίτι των γονιών σου και να ανεξαρτητοποιηθείς… τρομάρα σου που να ήξερες τότε τι πάει να πει ανεξαρτησία!!!!

Keep dreaming λοιπόν κορίτσια, κι όσο και να ζορίζει το πράγμα.... μην ξεχνάτε να ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ όπως λέμε και εμείς οι ονειροπαρμένοι!

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ 27!!!!

"Το κορίτσι αυτό είχε γενέθλια πριν 4 μέρες, για μένα ήταν είναι και θα είναι η φωνή της λογικής, αυτή που θα ζητάω πάντα την γνώμη της και την συμβουλή της για όλα τα σοβαρά ζητήματα της ζωής μου και αυτή που θα προσπαθεί (χωρίς καμία επιτυχία) να με προσγειώσει από το ροζ μου συννεφάκι. Χρόνια σου πολλά και εύχομαι στα 67 να γράφουμε για τα μελλοντικά μας σχέδια!!"

Αγαπητά μου κορίτσια,

Και λέω κορίτσια, γιατί στα κορίτσια θα αναφερθώ κατά κύριο λόγο… Όσο είμαστε μωρά όλα είναι ελεγχόμενα, μικρά άγχη κυρίως για ανούσια θέματα, προστατευμένες από την οικογένεια και μια ζωή να μας περιμένει μπροστά μας γεμάτη προσδοκίες και ανυπομονησία. Έπειτα στην εφηβεία πραγματοποιείται η πρώτη μας επανάσταση. Θέλουμε την ανεξαρτησία μας, να μεγαλώσουμε, να νοιώσουμε ότι διεκδικούμε την ίδια μας τη ζωή. Που να ξέραμε τότε φυσικά??? Το κακό συνεχίζεται και αργότερα.. Γινόμαστε ενήλικες κατά πάσα πιθανότητα φοιτήτριες και ξαφνικά παίρνουμε μια αίσθηση της πραγματικής ζωής. Μεγάλο θέμα να ζεις μόνος!!! Και τότε τελειώνει και αυτό..

Αν δεις τα πράγματα ξανά από την αρχή θα καταλάβεις ότι μέχρι τότε περιμένεις το καινούργιο, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τη δουλειά.. Τι γίνεται όμως μετά??? Τα 27 είναι μια ηλικία που τα έχεις κάνει όλα αυτά. Έχεις κιόλας προλάβει να ζήσεις το Γολγοθά της εργασίας. Μετά από εκεί που πάμε κυρίες μου? Στα 27 αντιλαμβάνεσαι ότι όλα αυτά που προσδοκούσες για χρόνια, τα όνειρα σου για την πορεία της ζωής έχουν έρθει και ίσως τα έχεις προσπεράσει για καιρό. Είναι λίγο στενάχωρο να μην προσδοκείς για τίποτα άλλο. Το ξέρω ότι οι μεγαλύτερες τώρα θα γελάνε σκεφτόμενες ότι όλο αυτό είναι παράλογο για μια τόσο νέα γυναίκα. Και είναι το δέχομαι. Σκεφτείτε όμως ότι κανένα κορίτσι στην ηλικία των 15-16 δεν φτάνει στο μυαλό του μέχρι τα 40. Ανακαλέστε τα σχολικά reunion.. Θυμηθείτε  πόσο μεγάλες σκεφτόμασταν ότι θα είμαστε στα 25. Δεν φτάνει το μυαλό μέχρι εκεί. Το μυαλό στα 27 όμως φτάνει εκεί και ακόμα παραπέρα (τις περισσότερες φορές). Ευτυχώς έχουν περάσει οι εποχές που στα 27 έπρεπε να είσαι παντρεμένη με δέκα παιδιά για να είσαι αποδεκτή. Δόξα το Θεό!!! Σε αυτήν την περίπτωση, η κοινή γνώμη θα εξόριζε πολλές γυναίκες στη Σπιναλόγκα των εργένηδων.

   

Η γυναίκα στα 27 είναι νέα, όχι μεγάλη ούτε μικρή. Είναι ένα μεταβατικό στάδιο και όπως κάθε μετάβαση έχει τις δυσκολίες της, τα ερωτηματικά της. Πώς τα πήγα μέχρι εδώ? Ήμουν καλή? Έμαθα αυτά που ήθελα? Διάλεξα αυτό που μου ταιριάζει? Νιώθεις ότι ο χρόνος για πισωγύρισμα λιγοστεύει. Σπούδασες τόσα χρόνια, κόπιασες. Είναι όμως αυτό που θες? Και κυρίως  κάνεις αυτό που θες? Η 27χρονη ατενίζει το μέλλον που πλέον δεν είναι προδιαγεγραμμένο και εκεί είναι το πρόβλημα. Είναι η στιγμή που κάνει όντως μόνη της την πορεία της.

Τα ερωτήματα είναι αναμενόμενα όπως και η αμφιβολία, ο φόβος αλλά και η προσδοκία για το καλύτερο. Μέσα μας όλοι έχουμε κρυμμένο το ‘όλα καλά θα πάνε’. Οπότε αν κάποια στιγμή μας πιάνει το κλασσικό ‘Δηλαδή τώρα έτσι θα είναι η ζωή  μου από εδώ και πέρα?’. Απάντησε αποφασιστικά ‘ΝΑΙ’. Αλλά φρόντισε αυτό το έτσι να είναι αυτό που εσύ γουστάρεις πραγματικά. Ή περίπου έτσι, για να μην είμαστε και πλεονέκτες. Είναι δύσκολοι καιροί  για να έχεις την τέλεια δουλειά, την τέλεια εμφάνιση, το τέλειο σπίτι.. Δε χρειάζεται καν να είναι τέλεια. Χρειάζεται όμως να είναι ικανά να σου προσφέρουν ικανοποίηση. Όταν δεν παίρνεις καμία ικανοποίηση σου κάνει κακό, σε τρώει και σε ρίχνει.  Είμαι σίγουρη ότι μια μεγαλύτερη μου θα έλεγε ‘Είσαι πολύ μικρή για να αλλοτριώνεσαι σε αυτά. Το μέλλον είναι μπροστά σου..’. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, είναι.. και παρά τις όποιες δυσκολίες εμφανίζονται, εγώ θα επιμένω ότι η ζωή μας επιφυλάσσει πάντα κάτι καλό. Φρόντισε λοιπόν να το αναγνωρίσεις και να κρατήσεις γερά μέσα στην αγκαλιά σου αυτά που σου δίνουν χαρά. Ποια είναι αυτά? Εδώ το θέμα γίνεται τελείως υποκειμενικό..  Σκέψου τι είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς και προς στιγμή σε κάνει να ξεχνάς τα προβλήματα .. Εκεί είσαι… Μείνε και πάλεψε γι’αυτό…

Με πολύ αγάπη...
ΑΝΔΡΙΑΝΑ

Φάκελος: Η κρίση των 27!!

Σε έναν μήνα γίνομαι 27, μέσα μου νοιώθω 17 και όταν με ρωτάνε πόσο χρονών είμαι απαντάω αυθόρμητα 25 (άρνηση λέγεται αυτό;) και όταν το συνειδητοποιώ γελάω με τον εαυτό μου (κακομοίρα θα ήθελες!!!) και μετά με κατακλύζουν σκέψεις και ανάμεικτα συναισθήματα (κάτι μεταξύ τρόμου και ενθουσιασμού ) και κάπως έτσι διάβασα πριν λίγο καιρό το άρθρο συγκεκριμένο άρθρο:
 "Η ΚΡΊΣΗ ΤΩΝ 27 (ΛΊΓΟ ΠΆΝΩ ΛΊΓΟ ΚΆΤΩ)"

 (παρεμπιπτόντως  savoir ville. σε αγαπώ!!!), και κατάλαβα ότι δεν είμαι η μόνη που σκέφτεται έτσι και ζήτησα, πριν περιγράψω την δική μου κρίση, από τις 4 κολλητές μου να μου γράψουν πως βίωσαν οι ίδιες τα 27 τους.


Η Ε. απάντησε ένα "βρε ουστ" μάλλον της ανέβηκε η πίεση, κάτι είπε μέσα από τα δόντια της κ συνέχισε "εγώ είμαι 22, και δεν υπάρχει καμία κρίση σε αυτή την ηλικία...!!" Ευτυχώς μου μιλάει ακόμα!!!!

Οι υπόλοιπες μετά χαράς δέχτηκαν να μοιραστούν την εμπειρία τους.

Θα τις δημοσιεύω μία μία.... αναμείνατε στο ακουστικό σας!

To be continued.....

Τα φιλιά μου!!

Διεκδίκηση...

διεκδικώ, παρατ.: διεκδικούσα, στιγμ. μέλλ.: θα διεκδικήσω, αόρ.: διεκδίκησα , παθ.φωνή: διεκδικούμαι

ζητώ να μου αναγνωριστεί η κυριότητα ενός αγαθού, η οποία αμφισβητείται από άλλους, και ασκώ νομικά μέσα προκειμένου να το επιτύχω

επιδιώκω να μου αποδοθεί κάτι επειδή το θεωρώ δίκαιο ή το αξίζω

ανταγωνίζομαι με άλλους και προσπαθώ να κερδίσω έναν τίτλο, αξίωμα κλπ

(πηγή: http://el.wiktionary.org/)

Πόσες φορές νοιώθετε ότι αδικείστε στην ζωή σας . . . ;

Ρητορική ερώτηση μην αρχίσετε να μου τα αριθμήσετε τώρα δεν θα τελειώσουμε ποτέ!!!

Και πόσες φορές έχει διεκδικήσει αυτό που θέλετε και αυτό αξίζετε...;

Όσοι απαντήσατε "πάντα" είσαστε από τους τυχερούς και ομολογώ ότι σας ζηλεύω λίγο ( εντάξει πολύ!! ), μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζεται το άρθρο και να συνεχίσετε την όμορφη μέρα σας!!

Εγώ λοιπόν είμαι από αυτούς που δεν έχει μάθει να διεκδικεί, παλιότερα ( προ-εργασιακής ζωής ) δεν μου χρειάστηκε ποτέ..., ίσως... δεν ξέρω.... αλλά όσο μεγαλώνω (ποιος μεγαλώνει???) τόσο βλέπω γύρω μου ανθρώπους που θέλουν να σε εκμεταλευτούν, να πάρουν από σένα χωρίς αντάλλαγμα και αν δεν ορθώσεις το ανάστημα σου, δεν διεκδικήσεις τόσο λιγότερο θα σε υπολογίζουν και περισσότερο θα σε εκμεταλεύονται.

Έρχεται όμως η στιγμή που ΠΡΕΠΕΙ να μάθεις να διεκδικείς για τον εαυτό σου και μόνο όταν τα καταφέρεις 100% θα μπορείς να πεις ότι σέβεσαι τον εαυτό σου και θα δεις ότι και οι άλλοι θα σε σέβονται περισσότερο.

Ξέρω, όταν ζητάς κάτι δεδομένο και σε αντιμετωπίζουν λες και ζήτησες δώρο κινητό, αμάξι και ταξίδι στις Μπαχάμες, τα χάνεις αναρωτιέσαι μήπως είσαι τραγικός/η, ή επιπλέον σε ειρωνευονται ή αδιαφορούν, νιώθεις πως θέλεις να φύγεις τρέχοντας  το από το δωμάτιο, νιώθεις το πρόσωπο σου να καίει, τα μάτια σου να βουρκώνουν και την φωνή σου να μην είναι πολύ σταθερή.

Αλλά πρέπει να μείνεις εκεί, μην κάνεις την χάρη σε κανέναν να σε κοροϊδέψει,να σε κάνει να πιστέψεις πως αξίζεις λιγότερα... βαθιές ανάσες, φόρα τα ρούχα που σε κάνουν να αισθάνεσαι τέλεια ( είναι πολύ σημαντικό να αισθάνεσαι  καλά με τον εαυτό σου), σκέψου από πριν τι θέλεις να πεις ακριβώς και μείνε σε αυτά, δώσε επιχειρήματα, να είσαι σίγουρος/η για αυτά που λες και να τα πιστεύεις,κοίτα τον άλλον στα μάτια, μίλα ήρεμα και χαμογέλα ( όσο και αν θες να φωνάξεις και να τον στολίσεις με όλα τα κοσμητικά επίθετα, στάσου στο ύψος σου!! ) και φεύγοντας κράτα ψηλά το κεφάλι,  ίσως να μην καταφέρεις να πάρεις αυτό που θες άλλα προσπάθησες, έκανες ένα βήμα και θα επανέλθεις δεν τα παρατάς και ξέρεις ότι την επόμενη φορά θα το πετύχεις.

Μετά από αυτό κέρνα ένα κοκτεϊλ τον εαυτό σου το αξίζει!!! 

Τα φιλιά μου.....

Έχει πανσέληνο απόψε και είναι ωραία!!

Παρασκευή βράδυ, Ιούνιος, καλοκαίρι και πρώτη πανσέληνος του καλοκαιριού. Δεν πιστεύω να μείνετε μέσα.... πάρτε φίλους γνωστούς αγαπημένους/ες και πηγαίνετε σε παραλίες, ταράτσες, μπαλκόνια, πάρτε μια παγωμένη λεμονάδα, ένα κοκτέιλ και υποσχεθείτε στον εαυτό σας ότι θα απολαύσετε στο έπακρο αυτό το καλοκαίρι!!!

Εγώ αποφάσισα φέτος nα σπάσω όλα τα προσωπικά μου ρεκόρ και να βάλω νέους στόχους.... λες να μάθω θαλάσσιο σκι ή surfing (χμμμ με σπασμένα πόδια με βλέπω από Σεπτέμβρη!!) 

Ξεκινάω να μετράω λοιπόν... παγωτά, μπάνια στην θάλασσα, ξενύχτια, γέλια μέχρι δακρύων, κοκτέιλ, εκδρομές!! 

Τα φιλιά μου....

Συνάντησα όμορφους ανθρώπους

...και όταν λέω όμορφους δεν εννοώ την εξωτερική ομορφιά, τύπου μοντέλου, τέλειες αναλογίες, αψεγάδιαστο πρόσωπο, καταπληκτικά χαρακτηριστικά! Όχι!! μιλάω για εκείνους τους ανθρώπους που έχουν μια λάμψη εσωτερική, που ακόμα και αν δεν έχουν τίποτα το "ωραίο" σε μαγνητίζουν, σε κάνουν να θέλεις να είσαι δίπλα τους να πάρεις λίγο από την λάμψη τους.

Είναι οι άνθρωποι με το φωτεινό χαμόγελο, με τα λαμπερά μάτια, έχουν κάτι στον λόγο τους, στις κινήσεις τους που σε τραβάει δίπλα τους. Έχουν όμορφη ψυχή, κάνουν πράγματα που αγαπάνε, δημιουργούν, έχουν ζωντάνια, χορεύουν, γελάνε, μιλάνε δυνατά, διασκεδάζουν με ότι κάνουν, δημιουργούν υπέροχα πράγματα και είναι ευχαριστημένοι με την ζωή τους. Κουβαλάνε μια ηρεμία, μια γαλήνη που σε κάνουν να αναρωτιέσαι , εγώ τι λάθος κάνω?
και αυτούς τους ανθρώπους είναι που τους βλέπουμε τόσο όμορφους, ερωτεύσιμους, αξιαγάπητους.

Μην μου πείτε ότι και εσείς δεν έχετε γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους.

Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν είναι που ομορφαίνουν την ζωή μας, τέτοιους ανθρώπους ψάχνω να έχω δίπλα μου, ανθρώπους που μου φτιάχνουν την διάθεση, τους μίζερους και τους επιφανειακούς δεν τους θέλω, δεν υπάρχει λόγος να πιάνουν χώρο και χρόνο στην ζωή μου, κάποια μέρα ίσως γίνω και εγώ ένας όμορφος άνθρωπος, αυτός θα έπρεπε να είναι ο στόχος όλων μας.
Τα φιλιά μου....

"Η ομορφιά στον άνθρωπο είναι μες στην ψυχή του και όχι το πώς φαίνονται τα ρούχα στο κορμί του" 

Doing absolutely nothing...!

Έπειτα από μια βδομάδα που είχε τα πάντα, 12ωρα στην δουλειά, καβγάδες, νεύρα πίεση άγχος!(τα απλά καθημερινά δηλαδή!!!!) έρχεται επιτέλους το σαββατοκύριακο και θέλεις να εκμεταλλευτείς στο έπακρο. Να προλάβεις να δεις όλους τους φίλους σου,  το οποίο συνεπάγεται με 12 καφέδες την μέρα και 5 ποτά το βράδυ, να αφιερώσεις χρόνο στη σχέση σου, στην οικογένεια σου, να ασχοληθείς με τον εαυτό σου, να κάνεις τα πράγματα που σου αρέσουν και δεν προλαβαίνεις να τα κάνεις τις καθημερινές και καταλήγεις την Κυριακή το βράδυ ότι πιο κουρασμένη από ποτέ! STOP!!

Ωραία όλα αυτά, αλλά υπάρχουν μέρες που ο οργανισμός σου φωνάζει για διάλειμμα, δεν είναι κακό να ξυπνήσεις μια μέρα και να μην κάνεις ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!! (αν μπορείς να το κάνεις και ολόκληρο σαββατοκύριακο ακόμα καλύτερα!!)

Να ξυπνήσεις το πρωί και το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια μεγάλη κούπα καφέ, το laptop σου, ένα καλό βιβλίο, να δεις 45 επεισόδια από την αγαπημένη σου σειρά, να δεις τις ασπρόμαυρες ταινίες του παλιού κινηματογράφου που λατρεύεις (εντάξει εγώ λατρεύω! εσύ μπορείς να δεις τα αγαπημένα σου θρίλερ γκρρρ), να κοιμηθείς 5 ώρες παραπάνω (και 12 μην σου πω!).

Μην νοιώσεις τύψεις, χρειάζεσαι ξεκούραση και πίστεψε με την Δευτέρα θα ξεκινήσεις ορεξάτη και λαμπερή την νέα σου βδομάδα και θα σχεδιάσεις την εκδρομή που θα πας το επόμενο Σ.Κ με την παρέα σου!! Γιατί είπαμε, είναι ωραίο να μην κάνεις απολύτως τίποτα αλλά προσοχή στην υπερβολή!!! Εξάλλου όση ενέργεια και χαρά θα σου δώσουν οι φίλοι σου δεν θα σου δώσει καμία ώρα ύπνου παραπάνω!!

Τα φιλιά μου....